Hora decima ante meridiem, urbis tumultus nondum plene expergefactus erat. Per angiportum modestum iter feci, tandem inveniendo parvam cauponam Iaponicam in solo inferiori aedificii residentialis reconditam. Quinque annos aperta erat. Taberna modesta erat — tam discreta ut praetereuntes facile eam praeterire possent nisi eam diligenter quaererent.
Simul ac ianuam aperui, unda odoris farinae triticeae me salutavit.
Kong, dominus, iam in culina occupatus erat. Hic negotiator post annos octogesimos quintos ante stabat...HICOCAmachina udon, singulis gradibus — subigendo, premendo, volvendo, secando — diligenter incumbens, immota attentione. Taberna nondum publice aperta erat, sed iam in suo mundo immersus erat: mundo udon.
"Quinque annos hoc investigavi."
Xiao Kong non sursum aspexit, oculis in massas massae defixis lente exprimentibus.
e machina progrediens. Massa plene quievitā perfectam elasticitatem praebuit, textura eius tam delicata quam cutis infantis.
Duodecim stadia volubilia.
Hoc estHICOCAPraeclarissimum designi proprium. Non de rudi uno gradu formando agitur, sed de progressivo, manu imitante volutationem. Quaeque pressio rete glutinis intra farinam excitat, illud in invisibilem—sed palpabilem—elasticitatis telam contexens.
Cum Xiao Kong leviter tabulam tactilem tetigit, fila alba udon aequaliter e cultro in alveum collectionis cadebant. Eo momento, lumen in oculis eius vidi.
Splendor erat artificis somnium suum verum factum spectantis.
“Ecce,” fasciculum nudorum recens sectarum arripuit et leviter traxit. Bis in aere salierunt. “Hoc est quod udon simile esse debet.”
Perite amylo conspersit ne haererent, tum in capsas convolvit. Motus eius fluidi erant, quasi hoc millies fecisset.
Intra horam, quinquaginta feles (fere sexaginta librae) udon eleganter congestae sunt.
Si tota manu facta esset, haec quantitas artificem peritum per totum diem sine intermissione laborare requireret. Hic, efficacia et qualitas non iam vires inter se contrariae erant.
“Semper in udon operam dare volui,” Xiao Kong tandem oculos sustulit, sudorem levem e fronte detergens. “Sed apparatum idoneum invenire non potui. Machinae in foro vel noodles nimis duros faciebant, vel non masticabiles, vel nimis industriales — exanimae — sentiebantur.”
"Donec tuam conveni."
Subrisi, pauca dicens. Eo momento, cupidior eram patellae nudorum mox ministrandae.
Udon Squillarum Aurearum Curry Thaiensis
Quinque minuta exspectationis non longa sunt, sed alicui qui modo totum processum viderat, omne momentum cruciatus erat.
Ferculum tandem advenit.
Odor curry nares meas vehementer invasit. Squillae aureae et masticatoriae conditae, dum protagonista — volubilis udon — in patina quiete iacebat, bacula mea expectans.
Primus morsus.
Quomodo illam texturam describam?
In taberna Tokiensi clara, inter "Tres Udon Praeclaros Iaponiae" appellata, cenaveram, et putaveram me scire quid udon esset bonum. Sed hic morsus me tamen attonitum fecit.
Non erat simpliciter "molestum". Vocabulum "molestum" nimis tenue est ad describendam subtilem resistentiam quae sentiebatur cum dentes per crustulam secabant. Nec erat pure molle et glutinoso, cum hoc vocabulum non possit explicare odorem tritici stratificatum et dulcem postgustum, qui dum manducatur emittitur.
Erat robustitas, humiditas, levitas, glutinosa.
Mirabilis erat symphonia harum sensationum in ore intertextarum. Rectius, machina "causam" artificii manualis replicaverat, "exitum" producens qui eam superabat. Perfecta glutinis rete, per duodecim gradus volutationis constructum, curabat ut quaeque pasta post coctionem iustam tensionem conservaret — neque flaccida et informis neque dura et difficilis ad manducandum. Leniter inter dentes saliebat, et cum eam paene conspicies, ultimam vestigium fragrantiae tritici emittebat.
"Clientes nostri fere omnes assidui sunt."
Xiao Kong ex adverso mihi sedebat, me cum laetitia edere spectans. Risus tabernariis proprius — purae laetitiae — per vultum eius diffusus est.
“Quidam nos ‘tabernam interretialem celebrem’ appellant et volunt ut plus de Xiaohongshu et Douyin promoveamus,” inquit, capite quassans. “Sed recusavi.”
"Cur?" rogavi.
“Quia vocabulum ‘taberna interreti famosa’ nobis contumelia est.” Vox eius tranquilla sed firma erat. “‘Tabernae interreti famosae’ frequentiam et popularitatem momentaneam persequuntur. Quod persequimur est ut, post quinque vel decem annos, homines adhuc libenter hunc angiportum transeant specialiter ut patellam pastarum ederent.”
"Qualitate vivimus. Corde vivimus."
Bacilla deposita, iuvenem ante me intentissime aspexi. Quinque abhinc annis, parvam tabernam in hoc angulo occulto aperuit, firmam dedicationem coquinae Iaponicae custodiens. Post quinquennium, tandem apparatum idoneum invenit, quo facto somnium quinquennale de udon perfecto radices figere potuit. Et...HICOCAfortunatus fuit ut pars huius somnii fierit.
Quidam dicunt machinas frigidas, industriales, et sine anima esse. Sed nesciunt machinas tantum instrumenta esse. Anima semper ab eo qui eas utitur venit.
Xiao Kong hac machina non utebatur ad res normatas, in serie fabricandas, producendas. Ipsam patinam pastarum, quam quinque annos investigaverat, fabricabat. Tempus subigendi moderabatur, fermentationem massae observabat, pressionem volvendi accommodabat, et suam intelligentiam in singulas partes infudit. Praecisio machinae, cum dedicatione humana coniuncta, momentum illud purae voluptatis creabat.
Cum discederem, reversus sum ut ultimum aspectum parvae tabernae inspicerem. Fascia tabernae modesta manebat, locus adhuc occultus. Sed sciebam post illam ianuam iuvenem veram patinam udon parare modo "stultissimo" et tamen sapientissimo. Quinque annos machinam rectam exspectaverat, deinde cotidiana devotione usus est ut illam longam exspectationem in...惊艳(delectatio mirabilis) in patina cuiusque cenantis inventa.
Haec non est taberna "interreti famosa".
Haec taberna dimidiam urbem percurrere digna est ut visitetur.
Post scriptum
At HICOCA, innumerabiles homines in industria cibaria et potuum convenimus. Quidam celeritatem sequuntur, machinas quam celerrimas sperantes; alii pretium anteponunt, optiones vilissimas quaerentes; alii denique commoditatem quaerunt, machinas quam "certissimas" desiderantes.
Sed etiam homines similes Xiao Kong convenimus.
Non celerrimum, oeconomicissimum, aut vilissimum sequuntur. Quod quaerunt est unus ille gustus "rectus".
Machina nostra ad coquendum udon pro talibus hominibus nata est. Duodecim gradibus volutationis qui artem manu factam stratis post stratis imitantur, parametris accuratis et ingeniose moderatis, et interfacie facili ad usum — omnis electio designi facta est non ad artem substituendam, sed ad somnium artificis a pluribus hominibus gustandum.
Si talis homo es, si et tu patinam nudorum coctorum habes quam diu exspectasti ut perficeres—licet nobiscum colloqui.
Fortasse quod exspectas non est tantum machina.
Forsitan socium exspectas qui dedicationem tuam, totam, omnibus convivis fideliter transmittere possit.
Tempus publicationis: XIV Martii, MMXXVI